Həmid Herisçi,
   İlhamiyyə Rzayeva
   
   marakaqol@rambler.ru
   
   Başına döndüyüm Təbrizi qoca Şərqdəki digər mədəniyyət mərkəzlərindən fərqləndirən bir çox müstəsna cəhətlər var ki, onların birini indi bu yazımda xüsusən qabartmaq istərdim. Səbrinizi imtahana çəkib sükuta dalıram, istəyirəm ki, siz… bəli, əvvəlcə məhz siz özünüz Təbrizin bu özəl xüsusiyyətlərini bircə-bircə paslanmış yaddaşınızda dirildəsiniz. Siz özünüz mənə deyəsiniz ki, qoca Şərqin inqilab nənnisini daim yırğalayan Təbriz şəhəri hansı özəlliyi ilə tarixdə ad çıxarıb. Görürəm ki, alnınızın qırışları dərinləşir, nəyisə yadınıza salıb verdiyim sadə suala cavab verməyə tələsirsiniz, ancaq diliniz ağzınızda topuq vurur, qorxursuz səhv edib oxucularım qarşısında çətin duruma düşəsiniz. "İnqilab, fədailər, Səttarxan, məşrutə"- yaddaşınızda ilk olaraq bu anlayışların parıldaması, bəli, çox təbiidir, başqa cür ola da bilməz. Tarixçi Əhməd Kəsrəvinin "Tarixi məşruteyi İran" kitabından ömrünüzdə bircə səhifə oxumasanız da, haradansa ordan-burdan Təbrizin inqilab ənənələrinə bələdsinizsə, vallah, necə deyərlər "heyvanına min şükür, ay Allah"…